Μπορεί η wordpress να μου έχει κάνει τα νεύρα ζαρτιέρες σήμερα και να καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή αλλά το Γκρράουνγκ δεν είναι τίτλος ενός κειμένου που δηλώνει νεύρα. Ούτε δηλώνει ένα χαλασμένο μίξερ. Ούτε κάτι χαλασμένο γενικότερα!
Είναι το πρώτο τραγούδι του καινούριου δίσκου του Αγγελάκα..
Μια που μιλάμε για μουσική σήμερα, αυτός εδώ είναι ο δίσκος που θα είναι το προσωπικό μου κόλλημα για τους επόμενους μήνες…
Αγγελάκας λοιπόν σε συνεργασία με τον Βελιώτη. Ενδιαφέρον και περίεργο. Σαν τις ανάσες των λύκων. Αλλά χαρούμενο. Εξωστρεφές όπως το χαρακτήρισαν.
Μου αρέσει. Πολύ. Χάνομαι μέσα στο βιολοντσέλο του Βελιώτη και ακούω την αγριοφωνάρα του Αγγελάκα να βγαίνει από μέσα μου.
Στην αρχή από ένα σημείο και μετά με κούραζε.. Αλλά πλέον η διαδικασία με τους δίσκους του Αγγελάκα είναι σταθερή. Μόνο μετά από 20-30 ακροάσεις έχεις πλήρη άποψη για το τι σου αρέσει και τι όχι.. Είμαι κάπου στην 15 ακρόαση και πλέον όχι μόνο δεν με κουράζει αλλά τα τραγούδια που μου αρέσουν αυξάνονται συνεχώς.
“Μέσα στη Θάλασσα”, “Μέσα στα άγρια δάση”,” Το ξέρουν τα ποτάμια”.. αλλά το τραγούδι που πραγματικά είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό είναι το “Όπως ξυπνούν οι εραστές”…
-
Όπως Ξυπνούν οι Εραστές (κλικ για να το ακούσετε)
Γονάτισα και ζήτησα απ' τα θλιμμένα σύννεφα να λάμψουν, να ξεσπάσουν με βροχές, κι όλη τη νύχτα γίναμε σκυλάκια και ξεδίναμε και γλείφαμε ο ένας τ' άλλου τις πληγές Μεθούσαμε και πίναμε απ' τα φιλιά που δίναμε και σβήναν μία μία οι φωτιές, και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές Σηκώθηκα και ήσυχα στα δέντρα προσευχήθηκα ν' αντέχουμε στις πιο βαθιές χαρές, κι όλη τη νύχτα αφρίζαμε, ποτάμια που γυρίζαμε ψηλά στις αρχικές μας τις πηγές Ανάβαμε και σβήναμε και πάλι ξαναρχίζαμε και γίναν μια των δυο μας οι καρδιές, και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές Σηκώθηκα και ήσυχα στα δέντρα προσευχήθηκα ν' αντέχουμε στις πιο βαθιές χαρές, κι όλη τη νύχτα αφρίζαμε, ποτάμια που γυρίζαμε ψηλά στις αρχικές μας τις πηγές Ανάβαμε και σβήναμε και πάλι ξαναρχίζαμε και γίναν μια των δυο μας οι καρδιές, και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές.
-
Η άποψή μου για τον Αγγελάκα είναι γνωστή. Το ότι προχώρησε σε κάτι περισσότερο από αυτό που ήταν οι Τρύπες το βρίσκω πολύ θετικό, και τα νέα ακούσματα του είναι πλέον κάτι παραπάνω από ενδιαφέροντα…
Ανυπομονώ να ακούσω live πλέον και τον νέο δίσκο!
-
Εδώ είναι και το βίντεο κλίπ του “Πότε θα φτάσουμε εδώ” Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου..
