Σήμερα θα γράψω.
Αρκετά το αμέλησα και το παραμέλησα το γράψιμο, το ξέρω, αλλά φταίει αυτό το overdose που με πιάνει κατά καιρούς με πράγματα, πρόσωπα και συνήθειες!
Δύο μήνες πέρασαν, αρκετά πράγματα συνέβησαν και μια ακαταλαβίστικη λίστα περιμένει να διαβαστεί απο όλους εσάς που σας έλειψαν οι ασυναρτησίες μου!
- Κατ’αρχάς πήρα αυτοκίνητο! Μεγάλο Γεγονός! Ένα ford fiestaκι, περιμένει να το παραλάβω αύριο! Έκανα επιπλέον μαθήματα οδήγησης, γιατί παρόλο που έχω δίπλωμα, απο οδήγηση δεν έχω ιδέα, και συνεχίζω να μην έχω ιδέα αλλά δεν έχει σημασία.Σημασία έχουν τα σχέδια για κυριακάτικες εκδρομές , και το οτι θα σταματήσω να ασχολούμαι με Κτελ, ταρίφες και λοιπές αηδίες που μου έχουν φάει την ψυχή τόσα χρόνια.
- Πολύ δουλειά αυτόν τον καιρό. Ο Οδοστρωτήρας μπορεί να μην πάτησε εμένα αλλά σίγουρα η πίεση που νιώθω στην δουλειά αυτόν τον καιρό είναι εξίσου ανάλογη. Σκέφτομαι συνέχεια πράγματα που πρέπει να γίνουν, πράγματα που πρέπει να οργανωθούν, και κοντεύω να γίνω απο εκείνους τους κατσουφιασμένους πενηντάχρονους που περπατούν σκυφτοί στο δρόμο και μιλάνε μόνοι τους. Γκρι άνθρωποι, και σιχαίνομαι το γκρίζο.
- Όμως το καρναβάλι και ένα ξέμπαρκο σαββατοκύριακο τα περάσαμε στο Ρέθυμνο. Περάσαμε τέλεια. Πολύ ποτό, φαγητό αλλά κυρίως πολύ καλή παρέα. Ο καλός μου ντύθηκε “δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά” και εγώ ξυπόλητη. Αυτό είναι το καταπληκτικό τις απόκριες. Μπορείς να βγάλεις τα καινούρια σου παπούτσια που σε πονάνε και να περπατήσεις στο κέντρο της πόλης ξυπόλητη χωρίς κανείς να σε παρεξηγήσει!
- Η πολύ καλή παρέα ήρθε και στα Χανιά το προηγούμενο σαββατοκύριακο και επίσης περάσαμε τέλεια αν όχι..γλυκά! Επίσης ανακάλυψα πως αν έχεις καλή διάθεση, μπορείς να κάνεις ετοιμάσεις δύο ολόκληρα τραπεζώματα ακόμα και αν το ψυγείο είναι εντελώς άδειο!
- Άντρας,παιδί, σπίτι, καλά. Η οικογένεια το παλεύει.
- Την προηγούμενη παρασκευή πήγαμε στο αντιπολεμικό φεστιβάλ που γινόταν στα Χανιά. Είδαμε Λαιβ τις Ρόδες. Μπορεί ο ήχος να ήταν επιεικώς ΑΘΛΙΟΣ μπορεί να ήμουν πτώμα, αλλά θαύμασα όλη την χάρη και την ομορφιά του Νικήτα Κλιντ. Τόσο που μου δημιουργήθηκε η έντονη εφηβική επιθυμία να βάλω αφίσες στους τοίχους του δωματίου μου.
- Ήμουν είμαι και θα είμαι άφραγκη. Το έχω πάρει απόφαση.
- Αυτο το δίμηνο επίσης είχε και πολλά γραμματόσημα! Το να κάνεις μια τέτοια συλλογή είναι πολύ εθιστικό! Μπορεί να σε καταστρέψει! (Είπαμε αν έχει κανείς σας γραμματόσημα που να μην τα θέλει, ας μου τα στείλει!)
- Εθιστικά είναι και τα worms.
- Μάλλον εθιστικό είναι το οτιδήποτε σε κάνει να μην σκέφτεσαι τις περιόδους εκείνες που οι σκέψεις σου κοντεύουν να εκραγούν μες στο κεφάλι σου.
- Εθιστικά είναι και τα ρακόμελα.
- Αυτό το δίμηνο είχα την έντονη επιθυμία να δω τους φίλους μου απο το Ηράκλειο. Δεν πρόλαβα να τους δω και η επιθυμία αυτή παραμένει. Υπόσχομαι!
- Έχω δύο μήνες να ακούσω μουσική. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως και να ξέρω όμως.
- Η άνοιξη μου αρέσει γενικότερα, και αυτή η συγκεκριμένη άνοιξη εκτός απο όμορφη είναι και αισιόδοξη. Χωρίς αιτία ή καλύτερα εξαιτίας πολλών αλλά μικρών αιτιών.
- Μπορεί να μην γράφω και να μην απαντάω (ξέρω είμαι γαιδούρα) αλλά βλέπω τα σχόλιά σας και χαίρομαι πάρα πολύ που σας άρεσαν τα ημερολόγια! Εν καιρώ θα έρθουν κι άλλα (μαζί με χρόνο και έμπνευση ελπίζω!)
Ένα σωρό μικρά πράγματα μου έρχονται στο μυαλό αλλά δεν το θεωρώ απαραίτητο να τα αναφέρω. Ξέρω όμως πως όταν θα διαβάζω αυτό το ποστ μετά απο ένα χρόνο θα το έχω μετανιώσει που δεν τα έγραψα…
Μπορεί να μην ακούω μουσική των τελευταίο καιρό αλλά αυτό το συγκεκριμένο τραγούδι μου έχει κολλήσει σήμερα.
Είναι το “τραγούδι μας” που είναι πολύ άκυρο τραγούδι για να είναι “μας” αλλά δεν έχει σημασία.
Αν δεν το ξέρετε ακούστε το! (αν και προτιμώ την ηχογράφηση του δίσκου)
Καλό μήνα να έχουμε και υπόσχομαι να μην ξανα εξαφανιστώ (εχμ :P)
