Είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
Σωματικά.
Νοερά δεν είμαι πουθενά, ούτε καν μέσα στο ίδιο το κεφάλι μου.
Δεν θέλω καν να με ψάξω, με έχω ξεχάσει γιατί με είχα βαρεθεί.
Που και που οδηγάω μέσα σε ερυθρόλευκες φωτεινές θάλασσες για να δανειστώ και εγώ λίγο φως.
Κόκκινο.
Φτιάχνω σπίτια γεμάτα απο πιξελιασμένα σκατά για να αποφύγω να δω τα υπόλοιπα σκατά.
Της ζωής μας.
Δεν μιλάς ούτε στον εαυτό σου για αυτό που θες γιατί φοβάσαι πως αυτό που έχεις είναι αυτό που σου αξίζει.
Κοιμάσαι για να μην κλαις και ξυπνάς γιατί δεν θες να ονειρεύεσαι.
Είμαστε ίδιες.
Ζωές.
-
Μιλάμε με το ποντίκι και μιλάμε για τις γάτες γιατί δεν θέλουμε να μιλήσουμε για εμάς.
Τους εαυτούς μας.
Ψάχνουμε τις λύσεις στην σελήνη και μέσα στην καρδιά μας.
Το ένα είναι πολύ μακριά και το άλλο μας προδίδει.
Πλέον κοιμόμαστε μόνοι μας τα βράδια γιατί ξεχνάω και ξεχνάς.
Ξεχνάμε ότι είμαστε μαζί.
Και νοσταλγώ τις στιγμές που ήμασταν μαζί. Τότε ήταν ωραία.
Θέλαμε να είναι.
-
Όλοι νιώθουμε το ίδιο. Όλοι έχουμε ανάγκη την βοήθεια του άλλου.
Κανείς όμως δεν ζητάει βοήθεια, και βουλιάζουμε.
Στο σκοτάδι.
Στο βούρκο των θέλω, των μπορώ.
Σταμάτησα να διαβάζω και να ακούω μουσική και προσπαθώ να σταματήσω να σκέφτομαι.
Αλλά δεν μπορώ.
November 1st, 2008 at 2:45 pm
Η αλήθεια είναι ότι με προβληματοστενοχώρησες….
Είχα ανησυχήσει γιατί πίστευα ότι το παράτησες. Το ότι δεν το παράτησες με κάνει χαρούμενο και μου δείχνει ότι δεν παρατάς τίποτα.
Δεν σε ξέρω και δεν με ξέρεις. Ξέρεις ότι μου έχεις δώσει δύναμη πολλές φορές και ξέρω ότι θα το (ξε)περάσεις. Είμαι σίγουρος, μην ρωτήσεις γιατί, μπορώ να σου το εξηγήσω. Και κάτι για συμπέρασμα: ΜΠΟΡΕΙΣ!
Ένας φίλος που κέρδισες χωρίς να τον ξέρεις.
November 7th, 2008 at 9:37 am
Για ξαναπάρε μια ανάσα βρε Γεωργία! Και συνέχισε να ακούς μουσική, να διαβάζεις, να βλέπεις και να μιλάς με φίλους, και να μην σταματήσεις να σκέπτεσαι!
Το περίεργο είναι πως ενώ δεν σε ξέρω και δεν έχουμε πει πολλά, περνώ πάντα από τη γειτονιά σου και θέλω να μαθαίνω νέα σου.
Καλημέρα και καλό μήνα!
December 6th, 2008 at 1:04 pm
θέλω να σε φιλήσω
December 15th, 2008 at 7:08 am
Πρώτ’ απ’ όλα χρόνια σου πολλά και να τα εκατοστήσεις…
Εχω παρά πολύ καιρό να σου γράψω… Ήμουν κι εγώ όπως κι εσυ… Εσυ έλεγες όλο ότι θα μας γράφεις περισσότερο κι εγώ συνέχεια υπόσχομούν στον εαυτό μου να διαβάσω το μπλογκ σου όλο ότι είχα αφήσει, το είχα βάλει να ανοίγει και με τον φαηερφοξ αλλά πότε δεν έβρισκα χρόνο. Τελικά σήμερα και όμως παραδόξως από το κινητό μου βρήκα το χρόνο την θέληση και το διάβασα. Εχω σχόλια αλλά το κινητό δεν συμφέρει παρότι γράφω πιο γρήγορα… Οπότε τα κανονικά σχόλια άλλη φορά. Απλά ήθελα να δώσω ένα παρόν και να πω ένα χρόνια πολλά… Και να σου πω να μην τα παρατάς. Μέσα από το μπλογκ σου ξέρω τι θα κάνω σε λίγα χρόνια μιας και ακριβώς αυτα τα λίγα χρόνια είναι που με περνάς ηλικιακώς.. Λοιπόν δεν μπορώ και δεν θέλω να πιστέψω ότι θα τα παρατηρώ… Χο χο χο….
December 19th, 2008 at 12:11 pm
Γεωργία γεια
Γράφω ένα τραγουδάκι στο pc μου
και θέλω να βάλω κάποια λόγια δικά σου. Το θέμα είναι ότι αν και τα τραγουδάκια τα φτιάχνω για μένα κατα βάση μερικά τα ανεβάζω στο ιντερνετ.
Το συγκεκριμένο αν το τελειώσω (προκαταβολικά ρωτάω) και θέλω ειναι οκ να το ανεβάσω με τα λόγια σου
January 3rd, 2009 at 11:36 am
32ρτ34τ4νκξ.΄λκ,΄’ξνλομξκληννμσγ
January 7th, 2009 at 6:25 pm
Ψάχνω εναγωνίως ένα από τα πρώτα πρώτα post σου που έλεγες κάπου κάτι σε φάση “τελικά πλέον αρκούμαι στο να αλλάζω τον δικό μου μικρόκοσμο” αν μπορείς να με βοηθήσεις ποιο είναι…
Πολλά ζητάω, ε?