.
.
..
.
…που με προβλημάτισε τελευταία (πριν κάνα τρίμηνο δηλαδή) είναι ο παρακάτω:
Ξύλινα σπαθιά από το Ατλαντίς.
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως..
Από την εποχή του Σιδηρόπουλου, 70’s, 80’s δηλαδή, ένας μεγάλος προβληματισμός κυριαρχούσε.
Το εκκολαπτόμενο τότε ελληνικό ροκ έπρεπε να έχει ελληνικό ή αγγλικό στίχο?
Μεγάλες διαφωνίες και διαμάχες είχαν συμβεί εκείνη την εποχή (βλέπε συνωστισμό στο συλλεκτικό βιβλίο ιστορίας) , άκουσαν και τον Μαχαιρίτσα απο τους PLG να τραγουδάει “I see people” με προφορά “Τα γίιιιδιιια βλέεπω να μπαίνουν στο μαντρίιι” και έτσι αποφάσισαν να τα λένε στα ελληνικά οι περισσότεροι.
Ανοίγει παρένθεση.
Πλάκα πλάκα στα 80’s τα περισσότερα συγκροτήματα τραγουδούσαν αγγλόφωνα τραγούδια. Στις ημέρες μας τα πιο αξιόλογα νέα συγκροτήματα είναι με αγγλικό στίχο.. Η μόδα επανέρχεται άραγε?
Κλείνει η παρένθεση.
Τότε και με αυτόν τον τρόπο,που λέτε, άρχισαν οι πρώτοι “σοβαροί” ελληνικοί στίχοι να σκάνε μύτη. Ελληνικούς στίχους είχαμε και πριν, αλλά μη μου πείτε ότι το “τρελοκόριτσο, πρόσεξε καλά γιατί θα βρεις μπελά” είναι σοβαρός στίχος.
Έκτοτε ακούσαμε τραγούδια που ήταν σα μελοποιημένα ποιήματα. Ακούσαμε στίχους με βαθύτερα νοήματα, στίχους που μας άγγιξαν, στίχους που μιλούσαν για δικές μας εμπειρίες στην δική μας γλώσσα, στίχους άνευ νοήματος, στίχους που δεν ήταν στίχοι αλλά λέξεις η μια δίπλα στην άλλη και (για να καταλήξω) στίχους που πέρα από τον δημιουργό τους κανείς δεν κατάλαβε ποτέ τον λόγο ύπαρξης και το νόημά τους.
Πριν ένα τρίμηνο λοιπόν εκεί που καθόμουν και κάτι έκανα -δε θυμάμαι- ακουγόταν μες στο δωμάτιο το Ατλαντίς.
Κόλλησα στον στίχο που σας προανέφερα και προσπαθούσα να διαβάσω πίσω από τις λέξεις. Ποιος ήταν άραγε ο συλλογισμός του Παυλίδη όταν έγραφε αυτόν το στίχο?
Αφού εκείνη του είχε πει πως θα πάει και πήγε.
Ποιο είναι το πρόβλημα?
Αν, λέμε ΑΝ δεν πήγαινε, τότε ναι, να γίνει τραγούδι. Θα είχε χίλια δίκια.
Ήταν καλοκαίρι, θα ξενέρωνε, θα του χάλαγε τις διακοπές,θα την χώριζε λέγοντάς της “Ατιμηηη δεν κρατάς τις υποσχέσεις σου! εγώ σου είχα πει πως θα πάω να σου πάρω τσιγάρα και πήγα!”
Στην συνέχεια μου ήρθε ο εξής συλλογισμός.
Μήπως αυτή δεν πήγε? Αν πήγαινε, τραγούδι θα καθόταν να γράψει ο Παυλίδης? Μαζί της θα ήταν..
Αν όμως είναι αλήθεια οτι εκείνη πήγε και το έγραψε για να δείξει πόσο γαμάτος είναι? “Λέω σε μια γκόμενα να έρθει και έρχεται,χα!”
Αν ισχύει το δεύτερο που το θεωρώ πολύ πιθανόν, σκεφτείτε τι αποτελέσματα είχε στην μετέπειτα ιστορία αυτό το γεγονός.
Βλέπουν τα άλλα wannabe συγκροτήματα τον Παυλίδη. Ακούνε τον στίχο. Βλέπουνε τις θαυμάστριες του Παυλίδη και σκέφτονται: Δε γράφουμε και εμείς κανένα τραγούδι της προκοπής να κάνουμε επιτυχία, και να λέμε στα γκομενάκια “Έλα” και να έρχονται?
Με τέτοια δεδομένα και κάπως έτσι έγινε ο πανικός στο ελληνικό ροκ το ‘97-’98 όπου κάθε τρεις και λίγο ξεφύτρωναν ένα σωρό καινούρια συγκροτήματα! Ποιος λοιπόν φταίει για όλο αυτό? Εκείνη που της είπε να πάει ο Παυλίδης, και πήγε.
Για συλλογιστείτε και την συνέχεια απο αυτό… Σκέφτεται ο Παυλίδης.. Αφού μόνο το μικρό μου δαχτυλάκι κουνάω και έρχονται όλες, γιατί να έχω άλλους τέσσερις στο συγκρότημα και να μην τα κάνω όλα μόνος μου? Και κάπως έτσι διαλύονται τα Ξύλινα Σπαθιά και ακολουθεί σόλο καριέρα.. Ξέρετε ποιος φταίει, μην το ξαναλέω..
Αν εκείνη δεν πήγαινε, τα Ξύλινα Σπαθιά θα ήταν ένα μικρό και ασήμαντο συγκρότημα χαμένο στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, δεν θα γινόταν τόσος πανικός με το ελληνικό ροκ στα τέλη των 90’s και ο Παυλίδης σήμερα θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση ιδιωτικός υπάλληλος, άντε δημόσιος αν είχε κανένα μέσον ο μπαμπάς του… Αυτή φταίει. Που πήγε.
Ποια να είναι αυτή άραγε?
Για να κάνει ότι της λένε σίγουρα θα είναι κάποια μικρής ηλικίας..
Μπορεί να είναι ακόμα και μια τρελή θαυμάστρια των Ξύλινων ή κάποια που εκείνο το καλοκαίρι ήταν αργόσχολη, δεν είχε τι να κάνει και αποφάσισε να πάει..
Μπορεί επίσης να ήταν κάποια τρελά ερωτευμένη με τον Παυλίδη και να έκανε τα πάντα γι’αυτόν.. Αυτό το τελευταίο μπορεί να δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προλήματα..
Σκεφτείτε μια άλλη κοπέλα που είναι ερωτευμένη με τον δικό της. Τρελά ερωτευμένη όμως, και ακολουθεί ο εξής διάλογος μεταξύ του ζευγαριού:
Αυτή: Σ’αγαπάω μωρό μου, θα έκανα τα πάντα για σένα..
Αυτός: Τα πάντα??
Αυτή: Φυσικά καρδουλίτσα μου, γούτσου γούτσου
Αυτός: Αφού θα έκανες τα πάντα, γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου φέτος το καλοκαίρι στο νησί να γνωρίσεις τους δικούς μου?
Αυτή: Μα δεν είναι πολύ νωρίς?
Αυτός: μα η γκόμενα του Παυλίδη πήγε!
Η αυτή είναι σε αδιέξοδο. Δεν ξέρει τι να κάνει. Τα επιχειρήματα είναι ατράνταχτα. Αφού η κοπελιά του Παυλίδη πήγε, και αυτή πρέπει να πάει.
Κάπως έτσι καταλήγει στα 25 της με δύο παιδιά και παντρεμένη.
Είναι αυτονόητο λοιπόν πως φταίει εκείνη που είχε πει πως θα πάει και πήγε.
Έχω ένα σωρό επιπρόσθετα παραδείγματα να σας παραθέσω και να σας αποδείξω οτι εκείνη φταίει για όλα, αλλά κάπου εδώ σταματάω..
Πρέπει να πάω να κοιμηθώ με τα μάτια μου γιατί του είχα πει πως θα πάω.
Προβληματιστείτε λοιπόν τώρα για να το διαπιστώσετε και εσείς.
Να διαπιστώσετε οτι όντως, αυτή, αυτή που πήγε φταίει για αν όχι όλα, τουλάχιστον τα περισσότερα απ’όσα έχουν συμβεί!
ΥΓ: Ο Παυλίδης είναι ο τραγουδιστής και ο στιχουργός των Ξύλινων Σπαθιών. Δεν είναι υποχρεωτικό να το γνωρίζεται.. (ή μήπως είναι?)
October 22nd, 2007 at 2:35 am
Η αλήθεια είναι πιο σκληρή απ’ όσο νομίζεις
Είναι οι τρίχες που βουλώνουν τον νεροχύτη
Ή οι ρυτίδες γύρω από τα μάτια σου
Μέχρι να είσαι γέρος κι υπνωτισμένος
Το τέλος είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζεις
Γι’ αυτό κεράσου ακόμη ένα ποτό
Και μη το αφήσεις να σε χτυπήσει κατακούτελα,
Γιατί αυτό ακριβώς θα κάνει
Ράψε τα χείλια του, κλείσε τα μάτια του
Το οκτάωρο μου στο νεκροτομείο
October 22nd, 2007 at 5:38 am
Πολύ καλό το blog σου..
October 22nd, 2007 at 9:06 am
Εσύ ο άλλος στίχος δεν είμαι σίγουρη για το ποιος είσαι και γι’αυτό δε μπορώ να απαντήσω….Μπορώ να ρωτήσω όμως από που είναι αυτό..
Ευχαριστώ Outopios
February 14th, 2008 at 10:41 pm
και που να αρχισουμε την αναλυση για το λιωμενο παγωτο που κολλαει στο χερι…
February 25th, 2008 at 3:24 pm
Και που να πιάσουμε και τον Αγγελάκα..
March 21st, 2008 at 2:33 am
Αν διαβασεις προσεκτικοτερα τους στιχους, θα καταλαβεις τι εννοει ο ποιητης. Με το “Ατλαντις” δεν εννοει την Ατλαντιδα, αλλα ενα οποιοδηποτε νησι. Στα δυο πρωτα κουπλε εξηγει ποσο ωραια περασε (με την κοπελα που ηρθε, και τα μπαρακια που συχναζε) και στο τελευταιο κουπλε εκφραζει την νοσταλγια για το νησι λεγοντας πως στις βιτρινες και στις οθονες καθρεφτιζεται το νησι…αλλα φαινεται οτι εισαι τοσο τυφλωμενος απο μισος/ζηλεια ή δεν ξερω κι εγω τι, που δεν μπορεις (ή δεν θελεις) να διακρινεις προφανη πραγματα.Με εκανες και γελασα παντως με ολες τις θεωριες σου!
March 28th, 2008 at 7:09 pm
καλέ μου Α.
Είχα πιεί όλο τον Βόσπορο όταν έκανα αυτές τις σκέψεις, αλλά εσύ πρέπει να είχες πιει πολύ περισσότερο απο εμένα!
Το θέμα δεν είναι αν του άρεσε το νησί (αν και τώρα που το σκέφτομαι, και αυτό μπορώ κάλλιστα να κάτσω και να το αναλύσω) αλλά το οτι ο Παυλίδης είπε σε αυτήν να πάει, και ΠΗΓΕ.
Μην βγαίνεις εκτός θέματος. Τα περαιτέρω στοιχεία δεν μας ενδιαφέρουν!
Σοβαρά τώρα.
Όλα αυτά είναι καθαρα χιουμοριστικά όπως χιουμοριστικό είναι και ένα κείμενο για τον Καζαντζίδη που υπάρχει κάπου εδώ μέσα.
Τα Ξύλινα Σπαθιά αλλά και ο Παυλίδης είναι πραγματικά λατρεμένοι και δεν υπάρχει κανένα μίσος και ζήλεια (ζήλεια για ποιο πράγμα?!) απέναντί τους!Αν ψάξεις εδώ μέσα όλο και κάποιο τραγουδάκι τους θα βρεις
Ο σκοπός ήταν να προκαλέσουν όλα αυτά γέλιο (και προβληματισμό βεβαίως βεβαίως).
Αφού κατάφερα να γελάσεις (ακόμα και αν με παρεξήγησες) όλα καλά
March 28th, 2008 at 8:47 pm
Αγαπητη Γεωργια,
δεν σε ξερω και δεν εχω τιποτα προσωπικο μαζι σου.Θιγεις,ομως, δυο ονοματα, τα οποια θεωρω απ’τους μεγαλυτερους στιχουργους της νεας γενιας, ειδικα τον εναν με ψευτικες πληροφοριες..
Γραφεις: “Και που να πιάσουμε και τον Αγγελάκα.. ”
Σε οποιον ψαγμενο απο μουσικη το πεις αυτο, το σιγουρο ειναι οτι θα σε κραξει.Αντε, η στιχουργικη του Παυλιδη να σου φαινεται καπως, αλλα και του Αγγελακα ;;;
“Για συλλογιστείτε και την συνέχεια απο αυτό… Σκέφτεται ο Παυλίδης.. Αφού μόνο το μικρό μου δαχτυλάκι κουνάω και έρχονται όλες, γιατί να έχω άλλους τέσσερις στο συγκρότημα και να μην τα κάνω όλα μόνος μου? Και κάπως έτσι διαλύονται τα Ξύλινα Σπαθιά και ακολουθεί σόλο καριέρα.. Ξέρετε ποιος φταίει, μην το ξαναλέω..”
Εδω προπαγανδιζεις και παραπληροφορεις…
Ποσο φαινεται οτι δεν ξερεις τον Παυλιδη.Ο ιδιος εχει πει για τον εαυτο του “ειμαι ενας κοντος τυπος με πεταχτα αυτια” και στο θεμα γκομενας-φαν, ειναι κατηγορηματικος.Ουτε υπογραφει αυτογραφα, ουτε το παιζει σουπερσταρ (το ομωνυμο τραγουδι το’χεις ακουσει;).Τωρα,εσυ, λεγοντας οτι κουναει το μικρο του δαχτυλακι κι ερχονται ολες, νομιζω τον μειωνεις αρκετα και δεν του αξιζει.
Οσο για τα Ξυλινα Σπαθια, αν θες ,πιασε ενα-ενα τα Σπαθια και ρωτα τους γιατι διαλυθηκαν, και μετα ξανασκεψου αυτο που εγραψες κι αν θες να το διορθωσεις.(6 ηταν τα ξυλινα σπαθια, οχι 5 btw).
Α, και οι μονοι που εχουν βρει να πουν κατι ασχημο για τον Παυλιδη ειναι οι φαν του Σαλβαδορ,που μας εχουν σπασει τα νευρα περι Αδρεναλινης. Αυτα!
April 24th, 2008 at 12:13 pm
Ρε κερκοπίθηκε, ρε σφιχτόκωλε χέστη, δε μπορείς να καταλάβεις πως η κοπέλα κάνει χούμορ; Πρέπει να σου πετάξουμε μπανάνα δηλαδίς;
Και παρεμπιπτόντωζ, η Ανδρεναλίνη τα σπάει κι ο Παυλίδης είναι σκατόφλωρας. Τί θα κάνεις γι’ αυτό δηλαδή; Ε; Ε; Ε; Τί θα κάνεις ρε; Ε;
April 25th, 2008 at 2:55 am
Χαχαχαχα….
Μ’αρεσουν τα flames..οχι για τιποτα αλλο, αλλα γιατι γελαω με τυπους σαν και σενα..anyway..
Φιλε μου, παρολο που μπορω καλλιστα να σου απαντησω με το δικο σου υφος, θα κρατησω ενα επιπεδο και θα συνεχισω στο δικο μου.
1) Αν νομιζεις οτι ο Παυλιδης ειναι “σκατοφλωρας”, τοτε εκτος του οτι εισαι πολυ ασχετος, οχι μονο απο μουσικη (καλα αυτο δεν ειναι και τοσο σοβαρο), αλλα απο χαρακτηρα, η ανωνυμια σου δεν μου επιτρεπει να κανω και πολλα. Μπορεις αν θες, να πας να βρεις τον ιδιο και να του το πεις στα ισα. Μη φοβασαι, οσο φουσκωμενος κι αν ειναι, δεν θα σε πειραξει..δεν τα συνηθιζει αυτα αλλωστε…εχεις τον λογο μου σ’αυτο
.
2) Η αδρεναλινη, σαν κομματι πραγματικα τα σπαει…η εκτελεση ομως..παει και τελειωσε..ο σαλβαδορ ΔΕΝ κανει για μουσικος..τουλαχιστον σαν τραγουδιστης..τ’αυτια μας την πληρωνουνε…
Μπορω να συνεχισω την κουβεντα οσο θες..εχω αμετρητα επιχειρηματα
Υ.Γ. Πετα μου καμια μπανανα…αν αυτο σε κανει να νιωσεις καλυτερα…
April 25th, 2008 at 1:57 pm
Που είσαι, αδερφέ; Ναι, σ’ εσένα μιλάω. Κάτσε να σου τα πει κάποιος “επώνυμος”, μιας που η δική σου επωνυμία φέρνει και ειδικό βάρος [Α, σημαντικό γράμμα του αλφαβήτου μας...] και μπορείς να την λες [έστω, να προσπαθείς] σε άλλους που είναι “ανώνυμοι”.
Λοιπόν, συγνώμη, λυπάμαι που είμαι εγώ αυτός που θα σου φέρει τα άσχημα νέα. Αισθάνομαι σαν τον κακό και μοχθηρό τύπο που ενημερώνει το ξαδερφάκι του πως δεν υπάρχει Άι-Βασίλης. Αλλά τι τα θες, κάθε βρώμικη δουλειά έχει έναν τύπο πρόθυμο να την κάνει.
Πρώτο άσχημο νέο: το ποστ, είναι ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΟ. Αν δε μπορείς να το καταλάβεις αυτό, και συνεχίζεις απ’ αορίστου να μας γράφεις όλες σου τις μούφες επειδή είσαι ερωτευμένος με τον Παυλάκη, έχεις σοβαρό πρόβλημα με το κεφάλι σου. Να το τσεκάρεις.
Μας έπρηξες τον μπούτσο, ο Παύλος αυτό, ο Παύλος το ένα, ο Παύλος το άλλο, αχ κοίτα τι ωραίο παληκάρι που είναι ο Παύλος, αχ κοίτα τι μεγάλη που την έχει ο Παύλος… Φτάνει. Κάντον αφίσσα να έχεις να τον βλέπεις.
Δεύτερο άσχημο νέο: συγκρίνεις τα αυγά με τα καλάθια, και προσπαθείς μάλιστα να φτιάξεις κι ομελέτα από πάνω με καλάθια. Αυτό, αν όχι οτιδήποτε άλλο, δείχνει πως έχεις ΚΑΚΟ ΓΟΥΣΤΟ. Καμία σχέση δεν έχει το αν ο Παυλίδης είναι σκατόφλωρος (είναι; δεν ξέρω) με το αν κάνει καλή μουσική. Ούτε και καμία σχέση έχει η ποιότητα της φωνής με τη ροκενρολιά. Γουστάρεις καημενίλες, εντάξει, παραδέξου το ευθέως, δε θα σε παρεξηγήσουμε. Κι εγώ μερικές φορές ακούω όπερα, δε με έδειρε κανείς μέχρι τώρα γι’ αυτό.
Τρίτο: τα επιχειρήματα σου δε λένε τίποτα. Μηδέν. Nada. Χώνεσαι σε ένα χιουμοριστικό post και γράφεις κατεβατά [στα οποία αυτή τη στιγμή μαζοχιστικώς απαντάω] για να μας πείσεις πως… τι; Πως τα Ξύλινα Σπαθιά αξίζουν; Δεν αμφισβήτησε η κοπελιά πως αξίζουν. Πως ο Παυλίδης είναι γκόμενος; Παντρέψου τον.-
Η καλύτερη συμβουλή για άτομα σαν κι εσένα είναι: δε σου βγαίνει το γαμήσι, ψάξε για καλάμι ψαρέματος να φας τουλάχιστον ένα μεσημεριανό της προκοπής…
-Εγώ (ταυτότητα, διαβατήριο κλπ. κατόπιν αιτήσεως).
April 25th, 2008 at 5:34 pm
ΟΚ, να σου απαντησω…ειπα και παραπανω πως δεν εχω προβλημα να συνεχισω την κουβεντα…
Κατ’αρχην, στα θεματα ανωνυμιας/επωνυμιας, οπως μπορεις να διαβασεις και στα ποστ μου, ουτε κολησα τσαμπουκα σε κανεναν, ουτε εβρισα κανεναν…σε αντιθεση με τον φιλο παραπανω. Ξερεις τι ειναι αυτο; Θρασυδειλια και αλητεια λεγεται..οπως ειπε κι ο Αγγελακας στο Rockwave ‘98, οταν τους πετουσαν πετρες. “Το να πετας πετρες μεσα απο τη μαζα, μεσα απο το πληθος, μεσα απο το “χωρις ονομα” δεν δειχνει τιποτα..την θρασυδειλια και την αλητεια σου δειχνει..”. Ετυχε να ακουσω και τα Σπαθια και τις Τρυπες τοτε..
Απαντηση στο Πρωτο Ασχημο Νεο:
Φιλε μου, δεν ειμαι ερωτευμενος με τον Παυλο ουτε τον θεωρω ωραιο παλικαρι. Αν μου ζητουσες να τον περιγραψω, θα ελεγα ο,τι εχει πει κι αυτος για τον εαυτο του και το εγραψα και παραπανω. Ενας κοντοστουπης ειναι, 1,60 και κατι στο υψος, με πεταχτα αυτια, που στις περισσοτερες εμφανισεις ειναι σουρωμενος.
Το ποστ ξερω οτι ειναι χιουμοριστικο γι’αυτο ειπα οτι γελασα..αλλα ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ! Πηγαινε πιασε αν θες εναν κωμικο, και ρωτα τον για τη δουλεια του. Θα σου πει οτι διακωμωδεις υπαρχουσες καταστασεις και οχι βγαζεις θεωριες απο το μυαλο σου για να γελασεις.
Απαντηση στο Δευτερο Ασχημο Νεο:
). Αν νομιζεις οτι ο Παυλος τραγουδαει κλαψομουνιες, ενταξει, εισαι λιγο μικρος (οχι σε ηλικια, γενικα μιλαω) για να καταλαβεις.
Αν και δεν πολυκαταλαβα τι λες εδω περα, θα προσπαθησω να απαντησω. Το οτι γουσταρω να ακουω σπαθια και παυλιδη ειναι προσωπικο γουστο..Καημενιλες δεν γουσταρω (μαλλον “κλαψομουνιες” θα ηταν καλυτερη λεξη
Για τα περι “ροκενρολιας”, μαλλον δεν ξερεις τι ειναι ροκ εν ρολ, γι’αυτο τα γραφεις αυτα.
Αν νομιζεις οτι ο Παυλιδης, ο Αγγελακας η ο Στελακης (Παπαιωαννου παρακαλω) ειναι ροκ εν ρολ, γελαστηκες. Αυτη η χωρα εχει πολυ καιρο να βγαλει ροκ εν ρολ καλλιτεχνη. Και δεν μιλαω για τον Σιδηροπουλο, γιατι η μουσικη του μ’αφηνει αδιαφορο ;).
Απαντηση στο τριτο:
Δεν προσπαθω να πεισω οτι τα σπαθια αξιζουν..βγαζεις πραγματα μεσα απο το κεφαλι σου μου φαινεται..οτι αξιζουν, το ξερω εγω και το ξερουν πολλοι αλλοι εκει εξω. Πουθενα παραπανω παντως δεν εγκωμιασα κανεναν..απ’το μυαλο σου τα’βγαλες.
Τα προσωπικα, τυπου “δεν σου βγαινει το γαμησι”, ας τα αφησουμε στην ακρη μιας που δεν σε ξερω και δεν με ξερεις για να βγαλεις τετοιο πορισμα. Αν δεν εχεις επιχειρηματα, δηλωσε το δεν θα σε παρεξηγησω. Με τετοιες δηλωσεις, τον εαυτο σου ντροπιαζεις
Ζητω οι πιθηκοι!
(Α, και τα δικα μου στοιχεια ανοιχτα ειναι, μην κοιτας το ονομα, επειδη βαριομουνα να γραψω οτιδηποτε αλλο ειναι ετσι..)
April 30th, 2008 at 1:39 pm
A,
Αφού πρέπει πάντα να έχεις τον τελευταίο λόγο [κάνοντας copy/paste 20 παραγράφους με τα ίδια και τα ίδια], ορίστε:
Έχεις δίκιο, όλοι οι υπόλοιποι είναι μαλάκες, συνωμοτούν εναντίον σου, εναντίον του Παυλίδη, το post δεν ήταν χιουμοριστικό, ήταν παραπληροφοριτικό [!], τα Μωρά στη Φωτιά είναι άχρηστοι, το “Α” είναι επειδή βαριέσαι [περίεργο αυτό με τόσες φορές που μας έγραψες το παραμύθι], ροκ στην Ελλάδα δεν υπάρχει, είμαστε “μικροί” για τα δόντια σου, και γαμάς κι από πάνω.
Εντάξει; Όλα Ο.Κ.; Χαλαρώσαμε;
-Sino.
April 30th, 2008 at 2:58 pm
Μαλιστα…
Δεν μπορω να καταλαβω αυτην την ηλιθια συνηθεια ανθρωπων να βαζουν λογια στο στομα των αλλων..
Φιλε μου, απαντησε μου ειλικρινα:
Πότε ειπα οτι ολοι οι αλλοι ειναι μαλακες;
Πότε ειπα οτι το ποστ δεν ειναι χιουμοριστικο;
Πότε ειπα οτι τα Μωρα ειναι αχρηστοι;
Πότε ειπα οτι δεν υπαρχει ροκ στην Ελλαδα;
Υποθετω οτι ή δεν εκατσες να διαβασεις σοβαρα αυτα που εγραψα ή τα ειδες στον υπνο σου, δεν εξηγειται αλλιως.
Παντως, ενω μιλαω πολυ σοβαρα, δεν εχω δει μια σοβαρη απαντηση.
Το μονο που εχω δει ειναι ηλιθια υφακια, μπινελικια και προσωπικες επιθεσεις (λες και γνωριζομαστε απο χθες). Αλλα να μου πεις, ετσι εχει μαθει να λειτουργει αυτη η χωρα, αυτη ειναι η παιδεια της. Θ’αλλαξει ποτε;
Για να μην τους αδικω ολους, η μονη σοβαρη απαντηση που πηρα ηταν η πρωτη, της Γεωργιας, που εγραψε και το αρθρο (ειρωνικο, ε;)
Α, ναι, φιλε μου, γαμαω κι απο πανω.
Ενταξει.Ολα ΟΚ.Χαλαρωσαμε.
- Zero Debug aka Α
June 5th, 2008 at 5:20 pm
Αυτή είναι η καλύτερη τακτική τελικά. Τώρα καταλαβαίνω όλους αυτούς που απέχουν στο οτιδήποτε.
Σφαχτήκατε, γαμήσατε, δείρατε, και ηρεμίσατε μετά.
Φυσικά είναι οφθαλμοφανές οτι για όλα αυτά έφταιγε αυτή που πήγε έτσι?!
ΑΝ δεν πήγαινε κανένα σχόλιο δεν θα είχε γίνει, κανείς δεν θα είχε συγχιστεί και όλοι θα είμασταν ευτυχισμένοι..
Έχει καταστρέψει τελικά πολύ κόσμο αυτή η κοπέλα!
** Εγώ είμαι καλό κορίτσι και πάντα απαντάω σοβαρα.. Χαίρομαι πάντως που κατάλαβες πως όλα αυτά ήταν χιουμορίστικά και πως έχω μεγάλη αδυναμία και στον Παυλίδη και στον Αγγελάκα!
Αυτό είναι το νόημα να κοροιδεύουμε και λίγο τους εαυτούς μας!**