.

….Σε μια από τις γωνιές του σπιτιού μου, στην πιο απόμερη και κρυφή, βρίσκονται τα κόκκινα μπαλόνια μου.Δεν ξέρω πότε ήρθαν και εγκαταστάθηκαν εκεί.Ίσως να μπήκαν απο το παράθυρο κάποια μέρα που έλειπα.Ίσως να ένιωθαν μοναξιά και να ήρθαν να συγκατοικήσουμε.
Απο την μέρα εκείνη που έγινε κόκκινη η πιο απόμερη γωνιά του σπιτιού μου,πέταξα την [...]

…Ήμουν δέκα χρονών? παίζει και λιγότερο…Ο Άγιος Βασίλης μας είχε φέρει κάτι περίεργο για δώρο Χριστουγέννων..Ένα τετράγωνο μαύρο κουτί…Όταν το είδα δεν ενθουσιάστηκα τόσο όσο με την μπάρμπι, αλλά όταν το είδε ο πατέρας μου ενθουσιάστηκε τόσο όσο όταν έβλεπε τους καλούς βαθμούς μου..
Ήταν η αφετηρία για να στιγματιστεί η παιδική μου ηλικία…
Τα σκηνικά, η [...]

… Ή αλλιώς “Καλωσήρθατε στην Δημόσια Υπηρεσία της γειτονιάς σας”.
Πουτάνες, Νταβατζήδες, Τσατσάδες (έτσι είναι ο πλυθηντικός?) και σεξ. Πολύ σεξ. Ανελέητο, καθημερινό. Καλωσήρθατε στην πολεοδομία μας.
Είναι το μοναδικό μέρος που συνυπάρχουν όλα αυτά και μάλιστα αρμονικά.Οι μηχανικοί, οι μηχανικοί με τα τσιράκια τους, οι υπάλληλοι που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί [...]

…
Αυτό το θέμα το έχω αναπτύξει πολλές φορές.Όχι τόσο πρόσφατα.Περισσότερο στις αρχές αυτού εδώ του “ημερολογίου”
Η μουσική για μένα πάντοτε ήταν κάτι το “πολύ”.
Ραδιόφωνο, κασέτες, cd, τίτλοι τραγουδιών, λίστες.. Μουσική…
Ένα μέρος της ζωής μου όλα αυτά.Ένα μέρος από τις καλύτερες αναμνήσεις μου..
Το πρώτο μου κασετόφωνο, διπλό με δύο κασέτες και με βελόνα στο ραδιόφωνο, το [...]

…Αυτές τις μέρες φλερτάρω με τον θάνατο. Συνέχεια. Ακόμα και όταν κοιμάμαι.Βλέπω όνειρα με αίματα, με πτώματα. Με άμορφες μάζες κρέατος.Κατακκόκινα όνειρα.
Χθες το βράδυ τα είδα και μέσα σε concept.Είδα πόλεμο. Θάνατος και πολλά πτώματα. Αγωνία.Έτρεχα να σωθώ, έτρεχα να σώσω, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Μες στον ύπνο μου έσπαγα το κεφάλι [...]