.
.
.
αγγλόφωνα ελληνικά..
ελληνικά με αγγλικό στίχο..
Άκου ΜΟΥΣΙΚΗ
(κάντε κλικ στους τίτλους για να κατεβάσετε το κάθε τραγουδάκι..)
1
2
3
Άκου
Εγώ κι εσύ μαζί
.
.
.
Μια εφηβεία επιεικής, που βρήκε -κάπως πιο αργά- τρόπο να εκφραστεί έτσι όπως θα έπρεπε. Αυτή θα ήταν η απάντηση σε μια πιθανή ερώτηση “Γιατί έκανες παρέα με τον Γιώργο και τον Σπύρο?”
Πολλές αναμνήσεις , πολλά συναισθήματα, πολλές ιστορίες.. Όλα πολλά!
Ναι, πάλι θα διαβάσετε στο ίντερνετ τις μαλακίες που κάνατε! (Μέγιστη ατάκα Γιώργου που την ξεστόμισε μετά που διάβασε το μπλογκ μου!)
Η πρώτη μας συνάντηση έγινε πριν απο τέσσερα χρόνια περίπου. Φαινομενικά δεν είχαμε πολλά κοινά πέρα του οτι και οι τρεις ήμασταν ρεμαλοφοιτητές με ανυπολόγιστο αριθμό χρωστούμενων μαθημάτων (ο οποίος παραμένει σχεδόν ίδιος μέχρι και σήμερα).
Γνωριστήκαμε τυχαία, αλλά κανείς μας δεν ήξερε τι πρόκειται να ακολουθήσει…
Τι να πρωτοθυμηθώ? Είναι τόσα πολλά…
Το τάβλι που παίζαμε σπίτι μου από τις δέκα το βράδυ μέχρι τις δέκα το πρωί.. Μέχρι δηλαδή να έρθει ο σπιτονοικοκύρης να μας ενημερώσει για την παρατήρηση που έκανανοι απο πάνω, πως παίζουμε τάβλι όλο το βράδυ και ακούγονται δυνατά τα ζάρια!
Τις τελειωμένες ταινίες, τις βραδιές στο Κούλε που πειράζαμε τους περαστικούς και λέγαμε “τρομακτικές” ιστορίες, τα βράδια με τις κρασοκατανύξεις στα ρεμπετάδικα, το βίντεο που έδειχνε εκείνους τυλιγμένους μόνο με μια πετσέτα να πηγαίνουν στο βίντεο κλαμπ για ταινία και τις γιαγιάδες σοκαρισμένες στο δρόμο.
Τις διακοσμητικές τους ανησυχίες μέσα στο σπίτι μου, όπου επέβαλαν πως η θέση του καναπέ μου είναι έξω απο το σπίτι, στην σκάλα! Τους χορούς μας και την ακριβή αναπαράσταση όλων των στίχων των τραγουδιών μέσα στα κλαμπ!
Τον Σπύρο, που στην αυλή της σχολής μου πετούσε κομμένα χαρτάκια απο αφίσες ένα ολόκληρο μεσημεροαπόγευμα προσπαθώντας να στοχεύσει το ντεκολτέ μου. Την βραδιά εκείνη που είχαμε ξυλιάσει απο την βροχή και το κρύο πάνω στο μηχανάκι του, το μεσημέρι εκείνο που δοκίμαζε τα καινούρια μου ρούχα (!) και ιδιαίτερα την φούστα μου, που ομολογουμένως του πήγαινε πάρα πολύ! Το μήνυμα που μου έστειλε στην πρώτη μου εκπομπή: “Μη σταματάς να μιλάς, ναι, ναι,ναι συνέχισε!”
Τον Σπύρο που ενίοτε μιλούσε και σοβαρά. Που η φωνή του και το βλέμμα του βάραιναν και προσπαθούσαμε μαζί να λύσουμε τα γκομενικά, τα οικογενειακά, τα της σχολής.. όλα τα φλέγοντα θέματα!
Ο Γιώργος φυσικά δεν πήγαινε πίσω.. Κάθε άλλο μάλιστα.
Με είχε βάλει να κάνω κολάζ με φωτογραφίες τις κοπέλας του. Με είχε κλειδώσει μέσα στο σπίτι μου. Με είχε βάλει αντιμέτωπη με ατάκες του τύπου “Πωωω μιλάμε ξυρίστηκα (δε σας λέω που) και ανυπομονώ να πάω σπίτι για μια μαλακία!“.
Είχε βάλει όλες τις σνομπ “φίλες” μου στην θέση που εγώ πάλευα πολλά χρόνια για να τις βάλω. Είχε καταφέρει να κάνει με την πιο ντροπαλή φίλη μου αναπαράσταση των διαλόγων μιας τσόντας. Είχε καταφέρει να με κάνει ρεζίλι σε αρκετούς και αρκετές.
Ήταν ωραία.
Με τον Γιώργο μας έπιανε το σοβαρό μας κατα την αυγή συνήθως, μετά απο ολονυχτίες.
Εκεί μπορούσαμε να αναλύσουμε τα πάντα.
Απο το αν υπάρχει πραγματική ευτυχία μέχρι το τεράστιο κεφάλαιο της εκάστοτε κοπέλας του.
Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά κάθε κοπέλα του ήταν τεράστιο κεφάλαιο, και τεράστιο κεφάλαιο σημαίνει πάνω απο οκτώ ώρες εξαιρετικά λεπτομερής ανάλυση της ιστορίας..
“και πήγαμε σινεμά, κανονίσαμε για 6 άτομα ήρθαν οι πέντε καθόμασταν τέταρτη σειρά απο το τέλος, εκείνη δεξιά μου ο Σπύρος αριστερά…”
Και αυτό ήταν ωραίο. Τότε που το βίωνα βέβαια το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το χαρακίρι και τα ναρκωτικά.
Όμορφα ήταν και τότε που με πήγε στο μέρος με τα “Μ”. Που μέιναμε εκεί για να δούμε το ξημέρωμα και στο τέλος καταλήξαμε να έχουμε πλαντάξει στο κλάμα και οι δύο.
Μου έχει υποσχεθεί πως θα με ξαναπάει. Δε το ξεχνάω.
Με τον Γιώργο και τον Σπύρο καταφέραμε να τσατίσουμε τον Αλκίνοο.
Ενώ έλεγε να κάνουμε ησυχία, και μετά απο ένα πεντάλεπτο απόλυτου σκασμού των πάντων, ο Γιώργος που ήταν μπροστά μπροστά άρχισε να φωνάζει “Ε πες το επιτέλους το τραγούδι”!
Καταφέραμε να κάνουμε τον Μαχαιρίτσα να νιώσει αμήχανα που όταν προσπαθούσε να φορέσει την κιθάρα του και δεν χωρούσε μέσα στο λουρί εμείς αρχίσαμε να τον χειροκροτάμε και να γελάμε δυνατά.
Καταφέραμε να γίνουμε ρεζίλι στον Μαχαιρίτσα όταν πήγαμε για ηθική συμπαράσταση στον Γιώργο, που ήθελε να τον βάλει να κάνει αφιέρωση στην κοπέλα του….
Και τόσα άλλα ακόμη….
Με τα παιδιά έγινα και εγώ παιδί. Έκανα όλες τις τρέλες που κάνει κάποιος στην εφηβεία του. Έζησα πραγματικά εκπληκτικά φοιτητικά χρόνια..
Δε μπορώ να τους φανταστώ σοβαρούς οικογενειάρχες…
Τους φαντάζομαι στα εβδομήντα τους να πηγαίνουν σε μοδάτες καφετέριες, ο ένας να πίνει ελληνικό καφέ, ο άλλος γαλικό, και κάθε φορά που περνάει κάποιο κοριτσάκι των δεκαοχτώ να σκουντιούνται και να την κοιτάζουν πονηρά.
Τους φαντάζομαι σαν κανονικούς πορνόγερους!
Τους φαντάζομαι σαν αιώνιους έφηβους!
Μακάρι και εγώ να μπορούσα να ήμουν έτσι..
Σας ευχαριστώ ρε, για όλα!
Πέρνετε και κανένα τηλέφωνο ρεμάλια!
Εγώ κι εσύ μαζί - Τζίμης Πανούσης & Αλκίνοος Ιωαννίδης
(η απαραίτητη αφιέρωση!)
(η απαραίτητη αφιέρωση!)
Υγ. Και οι δύο είναι ελεύθεροι και ωραίοι. Αν ενδιαφέρεται καμία να μου στείλει e-mail!
Επόμενη στιγμή.
.
.
.
Η Επόμενη στιγμή θα μπορούσε να ήταν αλλιώς.
Διαφορετική απο την προηγούμενη και απο την προπροηγούμενη και απο την προπροηγούμενη και..
Η επόμενη στιγμή θα μπορούσε να είναι ένα ηλιοβασίλεμα σε ένα μπαλκόνι. Μια αγγαλιά σε ένα δωμάτιο με κεριά. Ένα γέλιο και μια μπύρα σε μια μεγάλη παρέα. Με μια αγαπημένη παρέα. Ένα τάβλι σε ένα καφενείο με τον παππού σου. Ένα λουλούδι σε έναν άνθρωπο που αγαπάς (ακόμη κι αν αυτός είναι η 70χρονη γειτόνισσά σου που σου φέρνει κάθε μέρα φαγητό).Ένα τυχαίο άγγιγμα απο τον πόθο σου.
Την επόμενη στιγμή θα μπορούσες να βουτάς τα πόδια σου στην θάλασσα ή την γλώσσα σου στο στόμα κάποιου.
Την επόμενη στιγμή μπορείς να συναντήσεις αυτόν, αυτή, ένα κάτι που μπορεί να σου αλλάξει όλη σου τη ζωή. — ακόμη και ένα αυτοκίνητο που θα περάσει με κόκκινο και θα σε χτυπήσει.
Η επόμενη στιγμή σίγουρα θα σε βρει μια στιγμή πιο μεγάλο. Πιο γέρο.
Και σίγουρα η προηγούμενη στιγμή δεν θα μπορέσει ποτέ να ξανάρθει…
Ίσως και να την νοσταλγήσεις, αλλά δεν πρέπει. Δεν πρέπει να περάσεις την επόμενη στιγμή σου νοσταλγώντας την προηγούμενη!
Πέρασες μια ολόκληρη στιγμή διαβάζοντας τις παραπάνω γραμμές.
Σήκω και φύγε!
Τρέξε να προλάβεις!
Βιάσου! Μην χάσεις και την επόμενη άδικα!
Η προηγούμενη στιγμή είναι εδώ. (κλικ λέμε!)
Η επόμενη έρχεται σύντομα.
Την προηγούμενη μπορεί να την ανάφερα τελευταία, αλλά την επόμενη σίγουρα θα την φωνάξω πρώτη!
Μια συνεργασία του dark whispers, του πρών Sin & Denial, της Pateras prods. , του Συλλόγου Σ.Φ.Α.Κ.Ι.Α. Ζ.Η.Τ.Ω., ενός νταλικιέρη, ενός νεκρομάντη , αρκετών αλκοολικών και μπόλικων άσχετων.
Ασφυξίαάνευτελείας.
.
.
.
Και κοιτάω γύρω μου και καταλαβαίνω πως βρίσκομαι πάνω σε μια κινούμενη άμμο και διαπιστώνω πως δεν βρέθηκα τώρα αλλά είμαι σε αυτόν τον βάλτο κολλημένη πάρα πολλά χρόνια και η άμμος έχει φτάσει μερικά χιλιοστά κάτω απο το στόμα μου και πνίγομαι και με δυσκολία μπορώ να ανασάνω και δεν το σκέφτομαι αυτό γιατί εδώ και αρκετό καιρό έχει χαθεί ο ουρανός απο πάνω μου και είναι γύρω μου σκοτάδι αυτό δεν έχει συμβεί πολύ καιρό αλλά αρκετό για να μου λείψουν αυτά και όλο θέλω να ρωτήσω αυτούς που περνάνε απο μπροστά μου και για κατά ένα περίεργο λόγο δεν με βοηθάνε που πήγε ο ουρανός αλλά με πνίγει η ανασφάλεια και ο φόβος για την απάντηση που θα πάρω γιατί έχω μια υποψία πως θα μου πουν οτι ο ουρανός δεν υπήξε ποτέ και εκεί που βρίσκομαι βυθισμένη με την τελευταία μου ανάσα να με κρατάει ζωντανή βλέπω εσένα σαν να είναι όνειρο και εσύ είσαι γεμάτος μπλέ και δεν θέλω να πνιγώ αλλά θέλω να σου φωνάξω με τον τρόπο που φωνάζει κανείς στα όνειρα:
“Πήγαινέ με να βρω και εγώ λίγο ουρανό και έναν τρόπο για να μην χάσω ποτέ ξανά τον ήλιο”.
“Πήγαινέ με να βρω και εγώ λίγο ουρανό και έναν τρόπο για να μην χάσω ποτέ ξανά τον ήλιο”.
Μα καλά…
.
.
.
.
.
Ποιός είναι αυτός ο .. Προύστ που θέλει να απαντήσω κιόλας στο ερωτηματολόγιό του?!
.
.
.
.
Ποιός είναι αυτός ο .. Προύστ που θέλει να απαντήσω κιόλας στο ερωτηματολόγιό του?!
Η Bonnie διέταξε και εγώ υπακούω..
1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Υπάρχει δηλαδή απόλυτη ευτυχία? Δεν είμαι σίγουρη…
Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχουν στιγμές ευτυχίας.
Μια αγκαλιά πχ, που σε κάνει να ξεχνάς τα πάντα, να ονειρεύεσαι τα πάντα, να αγαπάς τα πάντα ..για μερικές στιγμές.
Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχουν στιγμές ευτυχίας.
Μια αγκαλιά πχ, που σε κάνει να ξεχνάς τα πάντα, να ονειρεύεσαι τα πάντα, να αγαπάς τα πάντα ..για μερικές στιγμές.
2)Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Η περιέργεια για το τι θα γίνει παρακάτω.
3)Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Χθες, που ενώ όταν όλοι οι φίλοι και η οικογένεια ήταν στο λιμάνι και αποχαιρετούσαν σπαραξικάρδια τον αδερφό μου (κλάματα και δράματα) εκείνος μου έστελνε μηνύματα απο το κατάστρωμα του καραβιού για το πόσο θεά ήταν η γκόμενα που στεκόταν δίπλα του.
4)Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Δεν ξέρω..Η ευαισθησία και η αναισθησία μάλλον..
Δεν ξέρω..Η ευαισθησία και η αναισθησία μάλλον..
5)Το βασικό ελάττωμά σας;
Η ευαισθησία και η αναισθησία σίγουρα.
6)Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα λάθη που διορθώνονται. Ή έστω στα λάθη που με έκαναν να περάσω καλά κάνοντάς τα.
7)Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Με καμία.
8)Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Ποτέ δεν είχα πρότυπα ή ήρωες ή ανθρώπους να θαυμάζω και να ταυτιστώ. Ο Καθένας είναι ήρωας όταν καταλήγει νικητής σε κάτι που παλεύει με τον δικό του τρόπο. Απλά κάποιοι έτυχε να γίνουν και διάσημοι.
9)Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Δεν έκανα ταξίδια μακρινά.. (Χαλκιδική!)
10)Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Ρόμπινς, Κέρουακ, Ντύλαν Τόμας,Λένος Χριστίδης..
11)Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Την μέγιστη αρετή του “σκέπτεσθαι”. Να έχει μυαλό και να το χρησιμοποιεί κοινώς.
12)… και σε μια γυναίκα;
Το να μην είναι “γυναικούλα”.
13)Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση..
14)Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Α, μου έρχονται περίεργες φλασιές.. Έχω ευρύ ρεπερτόριο και αυτό δεν είναι καλό..Ακόμα και εγώ εντυπωσιάζομαι καμιά φορά με αυτά που τραγουδάω..
15)Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Το “Στον Δρόμο” του Κέρουακ. Κάτι άρχισε με αυτό, κάτι τελείωσε, κάπου με έστειλε και κάπως με επανέφερε.
16)Η ταινία που σας σημάδεψε;
Αυτό το “σας σημάδεψε” μου φέρνει εξαιρετικά γελοίους συνειρμούς. Πολλά dvd να πέφτουν από τον όγδοο όροφο και να καταλήγουν πάνω στο κεφάλι μου..
Δε νομίζω πως μπορεί μια ταινία να με σημαδέψει με άλλο τρόπο..
Δε νομίζω πως μπορεί μια ταινία να με σημαδέψει με άλλο τρόπο..
17)Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Ένα μεγάλο κόλλημα με τον Νταλί το είχα πάθει κι εγώ κάποτε.
18)Το αγαπημένο σας χρώμα;
19)Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Το να έχω περάσει μεγάλες περιόδους μόνο με πολλούς φίλους, μόνο με τα μάτια μου, μόνο διασκεδάζοντας, μόνο με πολύ μουσική. Με το να αφοσιώνομαι κατά καιρούς σε ανθρώπους πράγματα και καταστάσεις που έχω ανάγκη και θέλω να αφοσιωθώ, χωρίς να υπολογίζω τίποτα.
20)Το αγαπημένο σας ποτό;
Δεν πίνω πολύ αυτόν το καιρό.. Κρασί θα έλεγα..
21)Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Για τα επαγγελματικά. Για το ότι δεν ακολούθησα τις ευκαιρίες που μου δόθηκαν σε έναν τομέα που λάτρευα. Το ότι κατέληξα να κάνω την δουλειά που μισούσα από μικρή.
22)Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Το κουτσομπολιό, την κουτοπονηριά, την κοροϊδία, την ψευτιά και την κακία. Όλα μαζί. Δεν υπάρχει περισσότερο ή λιγότερο σε αυτά
23)Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Η Μουσική φυσικά.
24)Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Το οτι θα έρθει κάποια μέρα που δεν θα προλάβω να πω τα “Σ’αγαπώ”, “Σε μισώ” , “Σε ευχαριστώ” που χρωστάω..
25)Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Μικρά ψέμματα μόνο στην περίπτωση που τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα από το να λέγονταν μεγάλες αλήθειες.
26)Ποιο είναι το μότο σας;
…
27)Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Στον ύπνο μου ή κατα τη διάρκεια του σεξ τώρα που το σκέφτομαι.. (με πεθαίνειιις μωρό μουυυ)
Στον ύπνο μου ή κατα τη διάρκεια του σεξ τώρα που το σκέφτομαι.. (με πεθαίνειιις μωρό μουυυ)
28)Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Πως του κατέβηκε η ιδέα να κάνει όλα αυτά που έκανε! Άκου εκεί άνθρωποι..
29)Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Ηρεμία. Κυρίως. Αγωνία για το αύριο. Ίσως και μια μικρή λύπη αυτές τις μέρες…
Τούτα.
Σιγά τον Προυστ δηλαδή.
Κάποιος που έχει τέτοιο επίθετο σίγουρα δεν θα μπορούσε να κάνει κάποιο σοβαρό ερωτηματολόγιο! 
Το μπαλάκι πάει σε αυτούς που διαβάζοντας αυτές τις ερωτήσεις (και τις απαντήσεις) σκέφτηκαν : Μαλακίες, εγώ δεν θα καθόμουν να απαντήσω σε κάτι τέτοιο.
Επίσης πάει σε αυτούς που είδαν τις ερωτήσεις και σκέφτηκαν έξυπνες ατάκες για απαντήσεις.
