“Νεκροί δεν είναι όσοι πεθάναν,
μα όσοι φύγαν μακριά απο εμάς.”
.
.
.
.
.
Κάθε αποχωρισμός είναι σαν μια κηδεία.
.
.
.
.
.
.
Κάθε επιστροφή σαν ένα μνημόσυνο.
.
.
.
.
.
..Τίποτα δεν είναι ίδιο πλέον..
.
.
.
.
Ξέρω που ανήκω.
.
.
.
.
Καταγράφηκε στο καφέ τετράδιον με τις όρνιθες στο έμπροσθεν φύλλον του, την Παρασκευή είς το λεωφορείον, ώρα έβδομη μετά μεσημβρίας κατα την αποχώρησή μου απο την δημοκρατικήν πόλη του Ηρακλείου.
March 13th, 2007 at 10:41 am
Μπράβο. Εξαίσιο.
March 13th, 2007 at 4:59 pm
Respect
March 14th, 2007 at 4:06 am
Ευχαριστώ πολύ για το link!
Θα περνάω και εγώ συχνά από εδώ για να σε διαβάζω.
March 14th, 2007 at 9:42 am
Μάτια μου? :***
indictos Θενκ γιου
Vicky
Και εγώ περνάω συχνά απο’κει.. Πεθαίνω για διακόσμηση και περιμένω υπομονετικά να κερδίσω κάνα Τζοκερ για να φτιάξω το σπίτι των ονείρων μου 
May 30th, 2007 at 1:35 pm
Αυτός ο στίχος του Δρογόση πραγματικά σκοτώνει! Επίσης να ρωτήσω κα΄τι για ένα προηγούμενο post. Επειδή το ρόφημα σοκολάτα με γελυση φράουλα που είπες μοιάζει πολύ με την αντίστιχη Παυλίδη και με τρελαίναι ξέρεις αν πουλάνε πουθενά τίποτα για ενδοσπιτική παραγωγή…?
June 2nd, 2007 at 10:11 pm
Τι να σου πω.. δε ξέρω.. Σε κάποιο cofee way φαντάζομαι μπορείς να βρείς…